^*vest/i ^UV

1.

Ĉio, per kio oni kovras la korpon: lanaj kaj katunaj talivestoj ^Marta .

a)

Rigardata kiel kompleto: li leviĝis de sia trono, demetis de si sian reĝan veston, kovris sin per sakaĵo [2]; por vi estas plej konvene surmeti vian bluan veston kun la malgrandaj falbaloj [3]; malnova, eluzita vesto ^FK ; lia nigra vesto estis el la plej kara ŝtofo ^DL ; li faris al li mikskoloran veston [4]; ŝi kaptis lin je lia vesto, dirante: kuŝiĝu kun mi, sed li lasis sian veston en ŝiaj manoj kaj forkuris [5]; kia drapo, tia vesto ^PrV ; kiun vesto ornamas, tiun homoj ekamas ^PrV ; valoras ne la vesto (ekstera ŝajno) valoras la enesto ^PrV ; vesto homon prezentas ^PrV ; kontraŭ vesto malbona konspiras ĉiu ŝtono ^PrV . kostumo

b)

Unuopa peco de vesto^1.a: civilaj vestoj [6]; funebraj vestoj ^BdV ; la tuta vestaro [7]; li disŝiris siajn vestojn [8].

2.

(figure) Kovraĵo: la arbaro montris sian multkoloran veston ^BdV ; [Zamenhof] rigardis la diversajn homajn religiojn kvazaŭ malsamajn vestojn de unu sama vero ^VivZam .

(tr)

1.

Kovri per ŝtofoj aŭ peltoj pli malpli alĝustigitaj al la korpo por ŝirmi kontraŭ malvarmo, suno aŭ kaŝi nudecon: simple, sed pure vestita; belaj sklavinoj vestitaj en silko kaj oro [9]; mi estis […] nuda, kaj vi vestis min [10]. la homo estis tre riĉe vestita, li estis videble grava persono ^DL ; funebre vestita virino ^Marta ; virinoj, vestitaj per atlaso kaj zibelo ^Marta ; mi vestos vin kiel por edziĝo [11]; en silk' brodita envestitaj ^FK .

2.

(figure) Kovri kvazaŭ vesto: la kampoj vestiĝas per greno [12]; li koleris […] pro la multkolora tapiŝo, kiu vestis la teron [13]; silkaj teksaĵoj per pezaj faldoj vestis la murojn [14]; (figure) vestiĝu per honto kaj malhonoro tiuj, kiuj fanfaronas kontraŭ mi [15]. maski, ŝirmi, tegi

1.

Ago vesti: ŝi finis sian vestadon kaj ekmalfermis la pordon por eliri [16]; vi ĉion pretigitan trovos por vestado [17].

2.

Maniero laŭ kiu oni vestas sin: la societo postulis skrupule estetikajn vestadon [18]; [ili] prizorgu sian stilon de hartondiĝo kaj de vestado kaj de ŝuoj [19]; riĉa homo ne multe zorgas pri sia vestado [20]. fasono¹, modo

1.

Ĉiu el la pecoj de plurpeca vesto^1.a: ŝi metis siajn vestaĵojn tiel orde, dum la aliaj ĵetis la siajn pelmele [21]; liaj akvoplenaj vestaĵoj algluiĝas al lia haŭto [22]; demetinte siajn vestaĵojn li konfidis ilin al agrabla barbulo [23]; li lasu min iri vesti ŝin per ŝiaj propraj vestaĵoj [24]; ŝi flikis vestaĵojn [25]; ĉifitaj vestaĵoj kuŝis sur la planko [26]; la patro Fradeko havis bluan kitelon […] troviĝas en Francujo pluaj miloj da homoj kovritaj de sama vestaĵo [27]. vestaĵoj

2.

Vesto^1.a: en blanka vestaĵo el lino, silente sursidas palega fraŭlino ^FK ; servisto en nacia vestaĵo [28]; li lasis fari al ŝi viran vestaĵon, por ke ŝi povu akompanadi lin ankaŭ sur ĉevalo [29]; sinjoro en […] vestaĵo de rajdo ^BdV .

Vestokompleto: mia patro posedis nur du vestarojn [30]; [ili] portas luksan vestaron [31]; malriĉulo en malpura vestaro [32]; estis apud la lito kompleta vestaro [33]; ŝia edzo portis jakon, kiu ne partoprenis lian kutiman vestaron [34]; rapide mi ŝanĝos mian vestaron kaj tuj revenos [35].

Loko, kie oni konservas aŭ lasas la vestojn: vestejo de teatro; li diris al la estro de la vestejo: elportu vestojn por ĉiuj servantoj de Baal [36]. ŝi iras el la kabineto en la vestejon ^FK ; la reĝo estas en la vestejo ^FK . provbudo, tualetejo¹

(tr)

Vesti iun per vesto diferenca je tiu de ties sekso aŭ pozicio: mi alivestos min kaj iros en la batalon [37]; la reĝino alivestis sin kiel kamparanino [38]; [li] apenaŭ havis tempon sin lavi kaj alivesti post la vojaĝo [39]; pastrino, alivestita kiel la diino Izido [40].

Senvestigi: ni ne havis ion, per kio sin vesti aŭ malvesti [41]; li ne plu havis ion por malvesti sin, nur la propran haŭton [42]; junulino malvestis sin ekster la prezidantejo kaj staris nuda antaŭ la pordego [43].

Vesto per kiu oni kovras la kapon, precipe kiam ne temas pri la kutimaj ĉapelo aŭ ĉapo: la basketoj de lia blanka kapvesto ankoraŭ kaŝis la supran parton de lia vizaĝo [44]; kapvestita per sia nemalhavebla konusa ĉapelo [45].

Vesto surportata dum laboro kiel ŝirmilo aŭ kiel signo de funkcio...: la humila klientaro de l' hebrea kvartalo, en siaj laborvestoj ^VivZam ; ŝi surhavas normalan hejman laborveston [46]; ŝi klake trotas en la kuirejon por lavi lian laborveston [47]. kitelo¹

Vesto por porti matene endome, ordinare varma kaj mola: mi por la honorario tuj aĉetos al mi pluŝan matenveston kun pelta ĉirkaŭkudro ^FK .

Vesto, kiun oni surmetas por nokta tempo aŭ por dormo: ŝi trovis ŝin jam en noktovesto, kaj evidente preta por enlitiĝi [48]; ŝi […] subite staris apud li en sia maldikega noktovesto [49]. negliĝa robo, nokta robo, ĉambra robo, negliĝo

Vesto per kiu oni kovras la piedojn: lia piedvesto ne estis pli bona – unu fliko sur alia [50]. boto, ŝtrumpo, ŝuo

(tr)

Demeti ies vestojn: kaj ili senvestigis lin, kaj surmetis al li skarlatan mantelon [51]; ferminte la pordon, li komencis sin senvestigi ^DL . malvesti

(ntr)

Seniĝi je vestoj: la dormeman servistinon […] ŝi rapide forpermesis, dirinte ke ŝi mem senvestiĝos [52]; ŝi senvestiĝis kaj […] tuj malaperis ^FK .

Nemontrata vesto, kiun oni portas sub la videblaj: delikataj subvestoj de virino; Elsa eliris el la lito kaj komencis surmeti la subvestojn [53]; la reklamanta firmao pretendas, ke tiu mirinda subvesto efike maldikigos elstaran ventron [54]. ĉemizo, kalsono

Supervesto: aperis nealta homo en ruĝa survesto, brodita per bizare sinuantaj oraj serpentoj [55]. pulovero, veŝto, surtuto

Vesto kiun oni surmetas sur aliajn vestojn, precipe tiaj kiujn oni portas eksterdome por sin protekti kontraŭ malvarmo aŭ pluvo: li portas rozokoloran superveston kaj teleroforman ĉapelon [56]; li detiris siajn ŝamajn gantojn kaj disbutonumas la superveston [57]; li prenis sian superveston kaj forlasis la balon antaŭ kelkaj minutoj, diris Olsen [58]; ni enrigardu iom en la antaŭĉambron, kie trovis rifuĝon la supervestoj, bastonoj, pluvombreloj kaj galoŝoj [59]; oni povus diri, ke ŝin kaptis forta malvarmo, ĉar ŝi iom tremis sub la pelta supervesto, kaj ke ŝi ion profunde hontis, ĉar ŝi ne povis forlevi la okulojn de la ŝtonoj de la trotuaro ^Marta ; du sinjorinoj en veluraj supervestoj, apogante sin reciproke unu al la alia, iris rapide kaj interparolis gaje ^Marta .